Op zoek naar
Dit is de blog van iemand die al een hele tijd op zoek is naar zichzelf maar zichzelf niet vindt. Ik zal waarschijnlijk m'n leven delen met een jongen, maar wie de gelukkige wordt is voor mij nog een groot raadsel.
27-09-2007
Gebruik deze link als u rechtstreeks dit artikel wilt bookmarken of linken...Waarom zeggen ze dan 'ja'

.... neem jij ..... tot je wettige echtgeno(o)t(e), in goede en kwade dagen, in ziekte en gezondheid, in voor en tegenspoed, alle dagen van je leven tot de dood jullie scheidt?

Iedereen die ooit een huwelijksviering heeft meegemaakt ken de zin wel. Zo vaak wordt ze uitgesproken maar ook o zo vaak wordt ze met de voeten getreden. Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn neef, na 6 jaar huwelijk, zijn vrouw en zijn 2 dochtertjes verlaten heeft. Dat wil zeggen dat ik ze waarschijnlijk nooit meer zal tegenkomen. Want zoveel contact hadden we al niet. Maar de grote hamvraag blijft bij mij waarom ze dan, als ze voor het altaar staan, op de bovenstaande vraag volmondig 'ja' antwoorden voor een hele hoop mensen? Moet ik daaruit besluiten dat mijn neef zijn belofte niet kan houden, geen man was (is) van zijn woord?
Ik weet 1 ding, als ik ooit voor het altaar kom te staan of in het gemeentehuis, en men stelt mij dezelfde vraag dan antwoord ik 'ja' en ik kan je verzekeren dat het zal zijn tot de dood ons zal scheiden. 

Voor de rest gaat het Zoeper-goed met mij. 

27-09-2007, 19:01:35 greetings Wyatt
Delen


Reacties
28-09-2007, 16:48:02
Ik begrijp je frustratie, maar ergens denk ik dat je neef ook volmondig 'ja' zal hebben gezegd met het idee samen te blijven tot de dood spelbreker wordt. Niemand heeft een glazen bol dus wat de toekomst brengt is altijd afwachten, en daar reageert iedereen anders op natuurlijk.
Dat neemt niet weg dat je met veel geluk volmondig 'ja' mag roepen, ik zal net hetzelfde doen ooit (hoop ik). De rest is koffiedik kijken.
http://carmenvanoers.skynetblogs.be
Carmen
29-09-2007, 14:41:27
waarom ja?
Omdat iedereen gelooft dat er iets bestaat als de perfecte liefde en rozegeur en maneschijn, terwijl het in de praktijk een fulltime job inhoudt...
Persoonlijk zie ik me niet trouwen, ik hoef geen wettig regeling voor wat ik voel en verder vind ik trouwen een over geromantiseerd iets...
http://laviefabuleuse.skynetblogs.be
jules
13-10-2007, 00:14:11
'...-vriend- liefde wil een leven zijn'
Beste Wyatt,

Op 18 april 1979, schreef een vriend voor mij een gedicht (een dichtbundel vol) " en hier een stukje eruit:
"...
de liefde wil gekregen zijn en
liefde leeft in woorden en achter
de verste horizonnen staat ze
onvoorspelbaar op en liefde
is een blik een hevig zwijgen
en een afstand en liefde is
een mond een huis en een oud verhaal
een boom buiten de seizoenen
een lichaam en een lichaam (en
alle twijfels) en liefde is brood
gekneed gebrand gespaard gebroken
en gedeeld en liefde is de tafel
van eindelijk een bed in het donker
een boot naar een schimmige overkant
een lied tegen de angst en - vriend-
liefde wil een leven zijn'

Weetje Wyatt, die laatse woorden zijn gebrand op mijn lippen en in mijn hart. 'Liefde wil een leven zijn!'
Je zou moeten meelezen in mijn dagboek van 27 jaar geleden. Toen heb ik ook mijn vriend ontmoet. Ik was gelukkig en hopeloos verliefd en was en zou van mijn liefde voor hem 'ons' leven maken.
Net als uw neef zou ik toen dezelfde gelofte hebben uitgesproken, maar nu het kan zou ik het nooit meer doen. Iemand die van me houdt en van wie ik zal houden moet mijn erewoord krijgen en niet een verbond een bezegeling. Het moet geen eed zijn van trouw maar een eed van 'vertrouwen', ook van VER trouw zijn.
Twee jaar geleden heeft 'mijn' vriend buiten mijn weten om contact gezocht met andere mannen, beef er slapen,... Ik wist van niks en ben het (mede door mijn VER-trouwen) pas na anderhalf jaar te weten gekomen. Het heeft me geschokt en we hebben er over gepraat en een nieuwe start genomen. En toch is er in mij iets gebroken. Intussen is onze relatie geen relatie meer maar een samenleven van twee mannen...
Ik weet niet wat het is wat mensen wegvoert uit elkaar.
Maar Wyatt, laat dit verhaal er je niet van weerhouden om van jouw liefde een leven te maken. Ook ik probeer dit nog steeds, elke dag opnieuw.
Ik ben terug al de dichtbundels gaan lezen van toen, de loutering van poëzie?!
Ik vind het dan prachtig om op jou weblog te komen en te lezen over wie je bent en waar jij voor staat..
Als ik de tijd vind probeer ik om regelmatig een gedicht achter te laten of missschien wel een stukje uit mijn dagboek van zo lang geleden.
Hier nog een annoniem vers van ca.860-1100 na C;
Eeen Japans vers (een tanka)
'Dromen, mijn dromen
breng mij niet te samen met
hem van wie ik houd;
als ik dan weer wakker word
zal ik zo eenzaam wezen.'

groet, paulo
paulo
fantastico115@hotmail.com

Vul hier je reactie in
Naam verplicht
E-mail
URL
Titel
Reactie verplicht
BBCode : Vette tekst [b]Tekst[/b]; Schuine tekst [i]Tekst[/i]; Onderlijnde tekst [u]Tekst[/u].
Anti-spam verplicht Typ de onderstaande karakters over in het invoervak. Dit vragen we om geautomatiseerde spam tegen te houden.
- Klik hier of op bovenstaande afbeelding als je de karakters niet kan lezen.
(verplicht = verplicht!)
 Mirakels bestaan Hebt u een minuutje .... 
Home
218396
Mailtje

Zin om een mailtje te sturen, als je iets of gewoon niets te zeggen hebt altijd welkom

Archief
ervoor uit komen
Jezelf 'homo' of 'bi' noemen kan je een ontzettend vrij gevoel geven. Gedaan met twijfelen of uitvluchten zoeken. Je bent wie je bent en van jongens houden is leuk! Hoe het ook zij, homo of bi zijn is maar één aspect van je persoonlijkheid. Daarnaast ben je nog vele andere dingen. Homo's, en ook bi's, verschillen onderling evenveel als andere mensen. Ze zijn arm en rijk, dik en dun, van alle leeftijden en met heel verschillende levensstijlen, in de stad en in het kleinste dorpje...
Help ben ik homo
Mooie jongens, die je nakijkt op straat en die je hart sneller doen bonzen... de jongen naast je in de klas, met van die lieve kuiltjes in zijn wangen... je beste vriend, die je eigenlijk wel eens een knuffel zou willen geven... je lievelingszanger op tv, over wie je stiekem fantaseert... die jongen aan wie je alsmaar moet denken, maar niets durft te vragen... een buurjongen in zwembroek, die je kriebels geeft in je buik... Zou dit nu verliefdheid zijn? Je aangetrokken voelen tot jongens kan duizend en één vragen bij je doen rijzen. Je krijgt hierover immers weinig uitleg van anderen.