Iedereen die mij de laatste dagen tegengekomen is, zal alweer weten hoe laat het is. Ik zit al een tijdje op een roetsjbaan van emoties en stemmingswisselingen. Van heel hoog naar heel laag. Het ene moment ben ik supergelukkig en kan ik de wereld aan, het andere moment volledig het tegenovergestelde en het kan soms snel veranderen.
Oorzaak hiervan? De maand januari denk ik, van het ene feest naar de andere receptie begint alweer tegen te steken en tijd dat ze allemaal voorbij zijn en er zijn nog maar 3 zondagen geweest in 2008 en ik heb mij al voor de volle 100% verveeld. De papa kan het weer niet laten en heeft een andere, terwijl hij mama veel pijn doet en zijn kinderen voor dom laat (maar dat is buiten mij gerekend, zodat ik wel weet waarover het gaat). Ik ben ook nog op zoek naar een nieuwe job, maar ze hebben mij nog niks laten weten. En ik kan hier nog wel uren doorgaan met medelijden opwekken maar ik ga dat niet verder doen, afsluiten doe ik vandaag met Easy van Tom Helsen (met dank aan Jill)

Can I still be yours

Is there room on your raft for more

We should cut it out

And take it nice and slow

It’s never easy

Is your mind still closed

Are you sure that you will never open

You can never be who you were

And it’s never easy

And I’ll keep them of shore

I gave you silence but

You’re nothing more than a mouthful

And I won’t give in

I need no warning

But

Everything should be golden

and I won’t give in

No I won’t give in

I let go

Can I still be yours

Is there room on your raft for more

We should cut it out

Take it nice and slow

It’s never easy

Never easy

Never easy

Never sure

Never sure

And I know

21-01-2008, 10:36:17 greetings Wyatt