Jawel, die ene dag is weer in aantocht. De dag waarop je (tegenwoordig) MOET zeggen tegen je geliefde hoeveel je wel van hem/haar houdt. Je leest het goed, het is van moeten. Net als elke andere subtiele feestdag is de naamdag van de heilige Valentinus een commercieel gedoe geworden. Je kan geen radiostation opzetten, geen tv openzetten of een krant openslaan of ergens hebben ze het wel over Valentijn.

Alleen ziet iedereen een heel pak mensen over het hoofd. Mensen die komende zaterdag niemand hebben om een cadeau aan te geven. Ze zijn ofwel onlangs hun liefde verloren of hebben die ene liefde nog niet ontmoet. Of ze zijn er hopeloos naar op zoek. Welja, hopeloos, hevig verlangen naar zodat we ook eens kunnen genieten in een love-seat van Kinepolis. Zodat we ook kunnen meespelen met "the Big wedding" want daarvoor moet je met twee zijn. Goh ja, ik weet ondertussen wat jullie zullen zeggen en denken. Denken: daar is em weer zenne, die zieligaard. Zeggen: (wel ja, niet veel alleszins want de laatste maanden is er maar 1 iemand die reageert, waarvoor toch mijn welgemeende dank).

Ik wil gewoon proberen zijn wie ik ben. Liefst met een lief. Zodat verveling mij niet meer bekend is.

11-02-2009, 18:24:35 greetings Wyatt